Our House

| Angelique Cornelissen

Tilburg 2021, maakt de avondklok plaats voor een prikklok? Gaan we terug naar een intelligente lockdown? 'Terug naar normaal'. Ik vraag mijzelf af: Wat wordt precies gedefinieerd als normaal? Gaan we een experimentele fase in om antwoorden te vinden? Het is moeilijk! Op het juiste moment klokken, met code zwart loerend om de hoek. Waar mag je op hopen en waar mag je op rekenen? Een perfect experimenteel voorbeeld en de daarbij behorende controverse is het Draaiend Huis. Ga ik jullie proberen te overtuigen? Nope! Het huis in een ander perspectief plaatsen? Ja, dat ga ik wel proberen. Draaien maar…!

Wie draaien er deze ronde mee? Jace van der Ven, kunst en cultuur gigant pur sang, die al heel wat jaartjes meedraait in Tilburg. Hij heeft zelfs nog samen met oud collega's een rondje Körmeling mee mogen maken. Iemand die ook al wat jaartjes meedraait in het kunstige wel en wee van Tilburg is Frans van der Meer, die nog iets wil rechtzetten. Maar wat? Het Draaiend Huis? Dan hebben we Rob van der Dobbelsteen, die het debacle rondom het huis ontspannen op de voet volgt. Ik zie het wel zitten, een 'Soossial' in het Draaiend Huis.

'Ceci n’est pas une maison'

De traditionele discussie rondom het Draaiend Huis. Het terugkerend fenomeen wat jaarlijks en public gestenigd wordt. Het Draaiend Huis is het mikpunt van Tilburg. Wordt er aan de andere kant van de stad een budget overschreden, is je kliko niet geleegd, vind je de gemeentelijke belastingen te hoog, heb je gewoon een baaldag, of is je stofzuiger stuk? Het komt allemaal door dat afzichtelijke gedrocht daar op de Hasselt rotonde. 'U vraagt, wij draaien!' Dat ‘geld slurpende huis’ moet maar plaats maken voor bloemenpracht. Hear Hear! Laten we wel wezen, dan zou onze stad transformeren in een ‘Brabants Keukenhof' met uitgebluste perkjes. Het huis valt dan qua kosten sowieso in de categorie 'vergeet mij nietjes'! Die discussie gaan we toch niet meer voeren. Kom op zeg! 'Ni'?

'Spinning bruidssuite'

Toen ik jaren geleden het Draaiend Huis voor het eerst zag, was ik om! Geweldig wat een entree voor de stad. Ik gaf er ook meteen maar een eigen draai aan. ‘Waar je ook heen gaat, je huis…’ Je kent het wel, beetje kosmisch! Jaren later was ik op bezoek bij John Körmeling. Hij vertelde over het gedachtengoed achter het Draaiend Huis, waarna mijn zweverige interpretatie in een handomdraai aan diggelen viel. Ik kan daar overigens nog steeds enorm om lachen. Trouwens, wist je dat zijn atelier geen toegangsdeur heeft? Hoe ben je er dan binnen gekomen, vraag je jezelf af. Dat is weer een heel ander verhaal. Schitterend, wat een vent zeg! John vertelde dat destijds de Postelse Hoeve plannen had om het huis om te toveren tot een bruidssuite, wat uiteindelijk niets is geworden. Een 24-uursvergunning en een rotonde gooide roet in het eten. Gelukkig maar, anders was het huis een attractie geworden! Stel je toch eens voor, je bruidsnacht niet op een draaiend bed maar in een draaiende suite. Chaos! Nee, laat het huis maar in de staat waarvoor het bedoeld is. Op zich vind ik die 24-uurs materie wel interessant. Draait het huis non-stop linksom of rechtsom? 'We draaien er niet omheen'.

'De anekdote van F. van der Meer'

Als Frans het Draaiend Huis ziet, denkt hij terug aan zijn 'House of Commons' 'Hear Hear' momentje, dat resulteerde in een discutabel hoogtepunt. Toen de discussie rondom het huis weer oplaaide, werd Frans spontaan uitgenodigd door het tv-programma 'Van Onze Centen' om zijn visie te geven als kunstenaar. Van der Meer nam zijn rol als 'Lord Speaker' uiterst serieus. Toen het moment daar was en Frans gespannen in afwachting aan de buis gekluisterd zat, eindigde het in een anticlimax waarvan zijn ‘baggy trousers’ afzakte. Tot waar? Dat moet Frans maar zelf vertellen. Ik durf het niet te zeggen. Het diepte interview met Frans was blijkbaar getransformeerd in split-second material, onder begeleiding van een voice-over die een totaal ander beeld schetste. Nou Frans, 'never a dull moment' met dat draaiende gevaarte daar op die rotonde!

'Een vliegend huis in het Wilhelminapark?'

Ooit waren er plannen om de vogel-volière die vroeger in het Wilhelminapark stond, weer te laten herrijzen op een eigentijdse manier. Kunstkabaal kwam met dit initiatief. Een puik concept met toffe ideeën. Destijds sprak ik er nog met John over. Hij kon niet wachten om eraan te beginnen. Hij was geselecteerd om het te ontwerpen. Men wachtte nog op het startsein om alles te realiseren, maar helaas. Naar mijn bescheiden mening kan een ‘Körmeling’ toch niet ontbreken in het Museumkwartier. We hebben het hier weliswaar over een vogelhuis i.p.v. een draaiend huis, maar zie je het al voor je? Een kunstzinnig vogelhuis in het Wilhelminapark! 'Nieuwe ronde nieuwe kansen?’

‘Het huis van Guus’

Om maar een leuk bruggetje te maken naar 'Den Ophef', rondom het huis van Guus Meeuwis. De verbouwing van het huis van Guus werd door Tilburg op de voet gevolgd. ‘Een schande was het’. Het haalde zelfs de pers, toen de sloopkogel zijn rondje maakte door de klassieke villa. En wat er voor terug in de plaats kwam, ‘dat kon al helemaal niet!’ Vond men de verbouwingskosten te hoog, vraag je jezelf af. Is het dan een draaiende villa geworden? Niets is minder waar. Men vond het ‘sund’ en ‘lilluk’. Eventjes leek het erop dat de aandacht voor het Draaiend Huis zich collectief verplaatste naar een ander huis in de stad, dat van Guus. Stel je toch eens voor! Al die boze Tilburgers bij Guus op de stoep. Maar gelukkig was daar het Draaiend Huis met zijn jaarlijkse pitstop.

‘De schoorsteen mag roken’

Wat ik mij afvraag, wat is dat toch? Is het dan toch een Körmeling traumaatje of gaat het verder terug? Misschien heeft het dan toch iets met monumentaal erfgoed te maken. Hoe je het ook went of keert, alles valt iedere keer weer op zijn plaats bij het Draaiend Huis en het gedachtengoed van John. Het huis heeft in de loop der jaren zijn sporen wel verdiend. En misschien is de tijd wel daar om te accepteren dat het Draaiend Huis bij Tilburg hoort. Wellicht kunnen we de Tilburger nog verleiden door een bloempotje op de vensterbank te plaatsen.

Kortom, ik vind het geen geniaal huis maar een geniaal kunstwerk. Vol bewondering kijk ik nog een keer om naar de rotonde, om vervolgens de Hasseltstraat in te lopen. Terug richting huis, ‘in the middle of our street’, en vraag mij ondertussen af: Wat als er een molen op de Smarius rotonde had gestaan?

Veel liefs,
Angelique

 

Credits:
Jace van der Ven
Frans van der Meer
Rob van der Dobbelsteen
Wacker: trouwe viervoeter
Kunstenaar John Körmeling: Draaiend Huis
Angelique Cornelissen: foto’s & tekst

Leestip:
‘Leegstand’ Aafke Romeijn (Draaiend Huis)

What's new?