‘Dit is een typische stad die bij mij past. De plantjes beginnen te groeien’

Het verbinden en bewegen van de maatschappij, bezig zijn met prikkelende projecten en mensen lekker in hun vel laten voelen. Dat is waar Loïs de Jong zich graag mee bezighoudt. Deze bezige bij is komen aanvliegen vanuit het flamboyante Leiden, maar heeft zich gelukkig mogen prijzen in een stad zoals Tilburg. ‘We hebben als stad zijnde van ver moeten komen, maar we maken nu een inhaalslag vanjewelste en dat kan hier ook!’ Een aantal voorbeelden? Neem het Spoorpark als nieuwe voortuin van de stad, de Spoorzone met de prijswinnende LocHal en natuurlijk de Piushaven. Allemaal ontwikkelingen waar wij als Tilburgers enorm trots op mogen zijn. Loïs de Jong vertelt je er alles over.
Foto’s: Camiel Donders

 

Loïs de Jong woont al zijn halve leven in Tilburg. De 44-jarige urban sports liefhebber kwam in 1996 naar onze stad voor de studie: SPECO aan de Fontys Economische Hogeschool Tilburg, omdat hij een voorkeur had voor marketingcommunicatie in de sport. Leiden bood dat soort opleidingen toen der tijd nog niet aan. Uiteindelijk wist Loïs de studie in 4,5 jaar tijd af te ronden waarna hij gelukkig is blijven plakken! ‘Ik had altijd gedacht dat ik mijzelf na de studie in een andere stad zou settelen. Vooral aan het begin had ik een dubbele verhouding met Tilburg. Nu is het niet meer aan de orde, maar aan het begin vond ik nog wel dat Tilburg een hele weg te gaan had. Toen ik er voor het eerst kwam en het station uitliep vond ik het nogal een deprimerende boel. Ik kom uit Leiden, dus ik ben in die zin ook wel een beetje verwend. Leiden is namelijk echt een bonbon vergeleken met hier. Gaandeweg heb ik gemerkt dat het in Tilburg, juist bij gebrek aan dat soort dingen, gaat over mensen en wat ze doen. Niet lullen maar vakken vullen!’

‘Het altijd actief bezig zijn typeert mij’
Loïs houdt ervan om altijd iets vernieuwends te doen. Iets wat buiten de comfortzone ligt en prikkelt. Bij die woorden komen ook heel wat daden kijken. Zo is Loïs gestart als stagiair bij een, hoe kan het ook anders, urban sports magazine. Vanuit daar dienden al snel andere projecten zich aan. Nu houdt Loïs zich onder andere bezig met wat hij noemt ‘story doing’. ‘Laat hetgeen wat je doet spreken. Het liefst met veel positief gedachtegoed rondom thema’s als: de maatschappij, je lekker voelen en duurzaamheid.'

Lekker tegendraads, lekker Tilburgs
Loïs is helemaal ingeburgerd: ‘Wanneer iemand zegt dat het allemaal wat moeilijk is, doe ik het lekker toch. Dat tegendraadse gedrag zie je terug in het Tilburgse DNA. Dat is wellicht ook de reden dat ik hier goed gedij.’ Loïs wil met zijn projecten een positieve impact op de stad maken. Dat deed hij onder andere al voor de Bibliotheek, de gemeente en alle gebouwen in de Spoorzone. Zo heeft Loïs eens tijdens Festival Mundial het grootste urban sports spektakel van Tilburg georganiseerd. Vandaag de dag is hij onder andere kartrekker van Tilburg Fietst, is hij druk met projecten voor Jongerenwerk R-Newt en last but not least: kwartiermaker binnen het Spoorpark.

Het Central Park van Tilburg
Het is je ongetwijfeld niet ontgaan dat het Spoorpark bijna haar poorten opent. Een paar jaar geleden kocht de gemeente Tilburg het voormalig Van Gend en Loosterrein. Wat volgde was een flink proces waarin burgers hun ideeën mochten aandragen voor het park. 82 plannen moesten worden beoordeeld. Uiteindelijk hebben 8 kwartiermakers hun droom mogen verwezenlijken. Zij zijn vanaf het eerste uur betrokken geweest om van dit 7,5 ha. grote terrein en fantastisch park te maken voor iedereen. Zo heeft het park er straks het volgende bij: Scouting Esjeeka, T-huis, De Rits, BEWEEGR, Stadscamping Tilburg, Levend water en het Outdoor Urban Sports Park. Het Spoorpark is daarmee het grootste burgerinitiatief van Nederland geworden. Iets om enorm trots op te zijn!

Het Outdoor Urban Sports Park
Oftewel, het paradepaardje van initiatiefnemers Loïs de Jong en Rens Verbruggen. Loïs vertelt: ‘Samen met de Hall of Fame hebben we met een aantal mensen een plan bedacht om Urban Sports naar het Spoorpark te halen. Sporten is mijn medicijn voor alles geweest en dat gun ik ook de mensen van de volgende generatie. In deze tijd moeten we het opnemen tegen de mobieltjes. Het is zo verslavend! Dat was mijn motivatie om iets te maken wat minstens zo verleidelijk zou zijn. Neem de pumptrack binnen dit park, die is harstikke vet! Je gaat helemaal op in de flow en komt in de hyperfocus zone terecht waardoor je met niets anders bezig kunt zijn. Daar hou ik van! Het brengt mensen van jong tot oud met verschillende achtergronden bij elkaar.’

Het Outdoor Urban Sports Park bestaat nu uit een pumptrack, gletsjerkeien waar kinderen hun eerste klauter sessies kunnen beleven, een boulevard met skatebare bankjes en een skatebowl welke een reïncarnatie is van die in de voormalige Hall of Fame. De Hall of Fame wordt straks ook een van de partijen die binnen het Spoorpark activiteiten gaat organiseren. De skateboard scene wordt zo mee naar buiten genomen. Later komen daar nog 3 onderdelen bij: een plateau met verschillende hoogtes, skatebare letters in het woord TILLY en als laatst een skateobstakel met allerlei plateaus en hoogteverschillen.

Tilburg als de Rotterdam van het zuiden
Wat Loïs prettig vond aan Tilburg is dat er nog zo veel moest gebeuren. ‘In een grote stad zijn al veel dingen gedaan en ben je dus niet de eerste. In Tilburg is veel ruimte voor ontwikkeling. Ik vind dat een prettige positie om in te nemen.’ Loïs vergelijkt Tilburg daarom ook wel met de Rotterdam van zuiden: ‘Het lef wat hier is vind ik tof. Kwartiermakers durven hier echt hun nek uit te steken. En niet alleen hier, maar ook in de Spoorzone. De LocHal is mijn nieuwe kantoor, geweldig!’

‘Het is aan het gebeuren, maar het mag wel meer. Ik was er zo lang op aan het wachten. Op een gegeven moment werd ik het echt zat’
Ondanks al die ontwikkelingen mist Tilburg volgens Loïs toch nog wel een aantal dingen. Een daarvan is een verbindend festival. ‘Tilburg is een festivalstad. Het zit ons DNA om te feesten en we zijn goed in het organiseren ervan, maar een verbindend festival missen we nog. Festival Mundial deed dit bijvoorbeeld al door allerlei culturen met elkaar samen te brengen, maar dit festival bestaat helaas niet meer.’ Hoe dat verbindend festival eruit moet zien is nog een beetje gissen, maar Loïs barst van de ideeën. Zo ziet hij mogelijkheden in Tilburg als logistiek knooppunt. ‘Als we nu eens in plaats van met spullen een uitwisseling maken in culturen, dan zouden we een mooi verbindend festival kunnen maken.’

Tilburg, word eens een beetje flamboyant!
Wat naast een verbindend festival volgens Loïs echt hard mist in de stad is iets flamboyants. Iets waarmee we de stad net wat mooier en spannender kunnen maken. Iets om mensen mee te prikkelen, zoals Doloris dat geweldig doet. ‘We zijn nog niet echt een flamboyante stad. We hebben al wel dingen ingehaald: Mensen die iets willen en kunnen, beleidsmakers met lef, maar ik mis gewoon nog iets flamboyants.’ Mural art is volgens Loïs dé manier om dat voor elkaar te krijgen. ‘Je kunt daarmee het unieke DNA van de stad tonen.’ Neem bijvoorbeeld een willekeurige tunnel in Tilburg. Volgens Loïs zijn deze nu nog best wel saai, maar met mural arts creëer je verbindende kunst, waarmee je direct twee zones van de stad verbindt.
‘Kortom, gebruik gewoon de infrastructuur die je al hebt en doe daar wat flamboyants mee! Wil je dat Tilburg aantrekkelijk is voor mensen die hun nek durven uit te steken, waardoor het ook economisch meer aantrekkingskracht krijgt en je mensen hebt die hier blijven wonen en gangmaker zijn. Dan moet je daar ook een canvas voor creëren!’